Pharaoh's Delight

Van Cairo (Egypte) naar Khartoem (Soedan)

Pharaoh’s Delight

© Tour d’Afrique

In mijn agenda staat een rood cirkeltje. Een rood cirkeltje op 11 januari 2013. Dat is de dag dat de Tour d’Afrique voor mij begint in de Egyptische hoofdstad Caïro. De piramides van Giza zijn de laatst overgebleven van de 7 wereld wonderen en is de perfecte startlocatie voor mijn wonderbaarlijke reis. De start van een once-in-a-lifetime avontuur. Een avontuur wat 4 maanden zal duren, 10 landen zal doorkruizen, van Noord naar Zuid-Afrika, 12.000 kilometer op een fiets.

Vanaf de piramiden gaat de route richting het Suez-kanaal om vervolgens de weg langs de kust van de Rode Zee naar het zuiden te vervolgen tot bij de stad Safaga.

 

De Nijl als levensader van Egypte.
Nachtfoto vanuit de ruimte door André Kuipers

Vanaf Safaga leidt de weg ons over de ruige bergen van centraal Egypte richting de Nijl. Het grootste gedeelte van de Egyptische bevolking woont in de vruchtbare omgeving van de Nijl die daarom “De levensader van Egypte” wordt genoemd.

De groene oevers van de Nijl leiden ons stroomopwaarts verder naar het zuiden richting Qina en Luxor waar we de eerste rustdag hebben. Luxor was vroeger, onder de naam Thebe, de hoofdstad van Egypte en uit dat verre verleden is nog veel moois terug te zien.

Na Luxor fietsen we door tot de Azwan-dam waar we een bizarre overtocht maken naar Soedan. Bizar, omdat het een veerboot is, zoals je jezelf een veerboot voorstelt in Afrika: overbeladen met alles en iedereen wat je maar kan verzinnen, slapen op het dek en uren vertraging omdat iedereen pas op het laatste moment aan komt zetten en nog allemaal onmogelijke spullen wil meenemen.

Fonkelnieuw Chinees asfalt in de Nubische Woestijn. Foto: Kristian Pletten

Na deze bizarre overtocht zetten we in Wadi Halfa voet op Soedanese bodem. Het woord ‘Soedan’ betekent trouwnes ‘Land van de Zwarten’ in het Arabisch, gegeven door Arabische reizigers en geologen.

In de Nubische woestijn is inmiddels een groot gedeelte van de weg geasfalteerd. Chinezen kijken niet zo naar politieke omstandigheden en in ruil voor diamanten en goud willen ze er best een lap asfalt neerleggen. Deze weg leidt ons verder naar Khartoem, de hoofdstad van Soedan.