Boring Botswana

Lange rechte wegen, zonder iets te zien

Boring Botswana

Botswana, 25 april 2013, 16:30 | Thijs
Elephant Highway

Twaalfduizend kilometer door Afrika fietsen klinkt leuk en geweldig, maar er zitten ook wat meters tussen waar geen fluit te beleven is. Botswana bevat nogal wat van die saaie meters.

Stel je een lange rechte weg voor. Het is vlak, geen heuvel te verkennen. Links van de weg groeit wat gras, staan wat bosjes en bomen. Rechts van de weg groeit wat gras, staan wat bosjes en bomen. Er valt helemaal niets te zien en dat 150 kilometer lang. En de dag erop 170. En de dag erop 140, 200 of 160. Urenlang staar je naar het oneindige niets in de verte terwijl je benen hun rondjes malen. Geen dorpjes met vrolijk zwaaiende kinderen, geen houtskool verkopende boeren, geen cokestops, geen dorpjes, niets is er te zien wat de saaiheid kan doorbreken.

Olifanten!

Het enige wat de saaiheid kan doorbreken: olifanten! We rijden door een nationaal park en de kans dat je olifanten tegenkomt is groter dan dat je mensen tegen komt. En inderdaad: langs de weg zie ik inderdaad 2x een groepje olifanten grazen. Toch wel indrukwekkend om die beesten op 10 meter van je fietsje te zien staan…

Ik heb een verkoudheidje te pakken en als je 170km moet fietsen met een snotterneus, dan heeft je lichaam niet heel veel energie om die verkoudheid weg te werken. Die verkoudheid hangt hier nu dus al 2 weken in de lucht. Niet alleen bij mij overigens, want de halve TdA heeft er last van.

De eerste dagen in Botswana had ik er behoorlijk last van waardoor ik niet in staat was ‘het peloton’ te volgen. In combinatie met wind op kop en 170 saaie kilometers werd dat een lange dag.

Twee dagen later 130 kilometer op weg naar een rustdag, weer wind tegen. Met veel moeite weet ik een groepje bij te houden tot de lunch. Daar kom ik Din, Nederlandse, tegen: Lekker hè die wind! Net als thuis!

Ze heeft gelijk, wind tegen moet geen probleem zijn. Dus na de lunch ga ik in mijn eentje verder op mijn eigen manier: knallende trance muziek erbij en lekker doorfietsen. De ene naar de andere fietser haalde ik in en een beetje moe, maar goed gemutst haalde ik de finish, terwijl de rest redelijk uitgewoond binnendruppelde. Toch wel grappig dat een positieve mindset zo’n positieve draai aan de dag kan geven.

De dagen erna worden langer: 5 dagen van 160km met een dag van 207km als hoogtepunt die ons naar Namibië bracht. En dat was eigenlijk wel prima te doen! Nu genieten van een rustdag in Windhoek en de offroad banden gaan er weer op want er wachten ons nog een paar zware dagen door de Kalahari en de Namib woestijn. Eindelijk een ander landschap, eindelijk wat afwisseling door de vele heuvels die ons te wachten staan. Ik ben er klaar voor!

Moraal van het verhaal:

Een positieve mindset scheelt een heleboel!

Trefwoorden: , ,

Printen Printen

Reacties:

  Christien van Helden | 27 april 2013, 23:58

Ha Thijs,

‘k Blijf van je blogs genieten!
Dank ervoor!
Zo kunnen we een beetje meeleven.
Groeten aan Din.

Christien van Helden


Reageer: