Dag 20-22: de eerste Offroad

Mul zand, steentjes, gebroken klei en wasbord, heel veel wasbord

Dag 20-22: de eerste Offroad

THe middle of nowhere, ten zuiden van Khartoem (Soedan), 13 februari 2013, 14:05 | Thijs
The Gorge

De Sectie ‘De Gorge’, van Khartoem (Soedan) naar Addis Ababa (Ethiopië) is een van de mooiste, maar ook een van de zwaarste. Hij begint met 8 loodzware etappes zonder rustdag: twee dagen op asfalt (140km, zie de waaierrit; 160km: lekkere rugwind, redelijk goed doorgekomen), gevolgd door 3 loodzware offroad dagen.

Stel je voor je moet op een ochtend tussen twee dorpjes een kilometer of 50 fietsen. Dat klinkt alsof dat prima te doen is. Denk er nu een temperatuur van een graad of 40 bij. En nu waren deze 50 kilometer niet op mooi asfalt, maar op heel vervelend mul zand, kiezels, gebroken klei en wasbord. Hobbels in de vorm van een wasbord die heel monotoom en vervelend zijn. Alsof je de hele tijd een klopboor in je hand hebt.

Dat klinkt als een lastige opgave. Na die 50 kilometer mag je vervolgens lunchen, om er nog zo 50 kilometer te fietsen. En daar zijn dan 3 dagen van…

Dag 20:

James met een van zijn vele lekke banden.

De eerste offroad dag. Ten zuiden van Khartoem begint Soedan er veel Afrikaanser uit te zien (ten Noorden van Khartoem waren er veel meer Islamitische invloeden), het belooft een mooie dag voor foto’s te worden. Ik besluit met James mee te fietsen, professioneel fotograaf, dus die is ook wel in voor wat fotostops. Bij de start verlies ik hem gelijk uit het oog (hij gaat de andere kant op voor wat foto’s; dat gaat mij iets te ver), dus fiets ik in eigen tempo naar de lunch. Onderweg volgden we een oude spoorlijn, moesten we om een moeras heen zien te komen (voor de racers koste dat te veel tijd; die zijn er doorheen gerend en zaten tot over hun knieën onder de blub), over de bielzen van een spoorbrug een kanaal oversteken (af en toe mistte er een biels waardoor je een meter moest overbruggen, inclusief de fiets die je meesjouwde), maar omdat ik een lekker tempo had bereikte ik op tijd de lunch.
Hier besloot ik op James te wachten… Dit duurte een uur of 2 (nog nooit zo’n lange lunchpauze gehad), waarna ik na de lunch met James verder fietsen.
James had een foutje gemaakt in zijn banden keuze waardoor we de halve middag banden aan het plakken waren (5 stops voor 8 lekke banden). De enige foto’s die ik die middag gemaakt heb is James die zijn band aan het plakken is. Laat, als allerlaatste, met de sweep (fietser van de organisatie die achteraan fietst), kwamen we het kamp binnen. Tijd voor het avondeten en een wasbeurt in een nabijgelegen kanaal.

Dag 21:

Het platteland is ook met het openbaar vervoer te bereiken in Soedan.

De tweede offroad dag wel met James vertrokken en zoals altijd in Afrika weer een fantastische zonsopgang gehad. De hele ochtend zag er fantastisch mooi uit en over de eerste 25km deden we maar liefst 3 uur, omdat we zo vaak stopten voor foto’s. Het begon echter steeds warmer en warmer te worden en omdat we vandaag 102km met 47 graden over slechte offroad wegen moesten rijden, besloten we dat het tijd werd om de gashendel open te draaien. Voor mijn gevoel reden we zo ongeveer allerlaatste, met niemand bij ons in de buurt, maar nog voor de lunch had ik een 15-tal mensen gepasseerd, om na de lunch door te blijven fietsen en tegen een uur of 3 in het kamp aan te komen. Daar wachtte een heerlijke donkey-shower (een ezeltje met een karretje water erachter waar je voor een paar cent een emmer water kan kopen). Als aller, aller laatste, tegen zonsondergang, na een dag van 11 uur op de fiets, kwam Ann binnen. Iedereen had diep respect voor haar, want ze heeft de hitte van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat getrotseerd.

Dag 22:

Het decor voor deze 3e offroaddag: tussen de graanvelden is er weinig plek om voor de zon te schuilen.

Ik wilde de dag rustig beginnen, maar wat minder foto’s maken dan de dag ervoor, om niet zo in de hitte te moeten rijden. Na een kilometer of 5 passeerde racer Pascal mij en kon ik me niet inhouden en besloot te kijken of ik aan kon haken. Dat lukte en toen we wat mensen in moesten halen moest hij bij mij lossen. Ik had het idee dat hij niet voluit ging, maar dat bleek later wel het geval te zijn… Ik trok flink door en na een kilometer of 20, toen ik in een kudde koeien terecht kwam, dichtte hij het gat tot in mijn wiel. Na de kudde gepasseerd te hebben trok ik opnieuw door en was hij mijn wiel weer kwijt.

Toen ik op een grote brede offroad weg bijna een afslag miste (ik was hem al voorbij toen een boer begon te schreeuwen. Vraag aan Diederik wat er gebeurd was als ik daar rechtdoor ging), daarna bijna onderuit ging toen ik mezelf vast reed in het mulle zand, besloot ik dat het verstandig was om niet verder te racen, al bleef ik toch nog redelijk door fietsen.

Vlak voor de lunch lag er iets indrukwekkends op de weg: een slang van 1,5-2meter lang had een arend in de wurggreep. De arend leefde nog, maar was stervende, je zag zijn hulpeloze blik in zijn ogen. Wat gaaf was dat om zoiets in het wild van dichtbij te kunnen zien!

Na de lunch ben ik stevig door blijven fietsen om uiteindelijk de dinner truck in het kamp te verslaan; ik was er een half uur voordat de truck er was. Tijd om mijn tent op te zetten en weer een donkey shower. Ik voelde me goed…

Moraal van het verhaal:

Offroad Afrika is zwaar, maar ook ongelofelijk mooi!

Trefwoorden: , , ,

Printen Printen

Reacties:

  Dion | 14 februari 2013, 13:19

Klinkt relaxed, dag 20, lange lunchpauze, minimaal 5 keer stoppen voor het één of ander………en dan die klopboor, heb je daarvoor geen verend voorvorkje voor?
Hoe laat vertrekken jullie ‘s morgens? Ik heb in de Australische outback (temp. 40-45 gr.C.) veel ‘s nachts gefietst. Is dat naar jouw mening ook in ‘t Afrikaanse mogelijk of voorzie je problemen?
Zet ‘m op! Enjoy.


Reageer: