Vliegtickets & Visa

De papiermolen voor Afrika

Vliegtickets & Visa

Arnhem, 26 oktober 2012, 21:06 | Thijs
Voorbereiding

De dagen worden korter, de klok wordt weer verzet, de kachel staat weer aan en buiten is het gewoon koud. Allemaal tekenen dat de winter er aan komt en met het invliegen van de winter vervliegt ook de tijd naar de Tour d’Afrique. Want over iets meer dan 2 maanden begint het hele feest al…

Tijd dus om wat dingen te regelen, zoals een vlucht naar Caïro. Na wat puzzelen ben ik uitgekomen bij Egypt Air die rechtstreeks van Amsterdam naar Caïro vliegt. Niet hoeven over te stappen is wel zo fijn en wat nog relaxer is, is dat ik 2 tassen van 23 kilo mee mag nemen als bagage. Twee tassen… dat is dus wat anders dan een tas en een fiets.

Daarom heb ik van de week maar even gebeld met Egypt Air. Gewoon een telefoonnummer in 020. Eerst een Engels meerkeuze menu, dan een Egyptisch wachtmuziekje (nee, niet Walk Like an Egyptian) en vervolgens een Nederlandse helpdeskmedewerker. Ik moet gewoon mijn vlucht boeken en dan op het vliegveld bijbetalen voor de overbagage. Op de website even opgezocht wat dat gaat kosten: 75 dollar als je tas te groot is (voor mijn fiets dus) en nog eens 75 dollar als je tas te zwaar is (ik denk namelijk dat ik al mijn spullen niet in 23 kilo verpakt krijg, of iemand moet nog een goede compressie methode kennen?). Dat valt op zich nog wel mee, maar ik moet op Schiphol nog maar zien of dit in het echt ook zo mee valt.

Vervolgens is het tijd om de visa aan te vragen. Van de 10 landen die de Tour d’Afrique hebben we er voor 6 een visum nodig: 4 kunnen we gewoon bij de grens krijgen en voor 2 landen, Soedan en Ethiopië, moeten we vooraf ons huiswerk doen.

Hopelijk heb ik binnenkort zo’n sticker in mijn paspoort.

Omdat ik geen tijd heb om (minstens) 2x naar Den Haag en Brussel (want uiteraard zitten beide ambassades niet om de hoek) te gaan laat ik dit de visumdienst doen. In het verleden heb ik wel eens zelf mijn visum voor Rusland aangevraagd (en een visum voor Azerbeidzjan verlengt in Azerbeidzjan zelf) en dat was eigenlijk best leuk om te doen. Als je zo’n ambassade binnen komt waan je je zelf al gelijk in het land, inclusief alle chaotische taferelen die er bij horen. Garantie voor een leuk verhaal, nu hebben we slechts een saai verhaal over het invullen van wat formulieren in mijn eigen huiskamer.

Overigens blijkt het visum voor Soedan nog best wat gedoe te zijn. Volgens de visumdienst duurt die aanvraag 6 tot 8 weken en hou er rekening mee dat de visa voor Soedan niet altijd worden verleend… (ik haat dit soort zinnen die met puntjes eindigen…). Over 8 weken is het al bijna kerst, dan zit alles dicht en 4 januari vlieg ik al naar Caïro, dus daar zit niet heel veel speling in. Laten we eerst de aanvraag maar afwachten, dan zien we dan wel of we ons nog in rare bochten moeten wringen. De komende 6 weken ligt mijn paspoort in ieder geval al wel op Soedanees grondgebied.

Moraal van het verhaal:

Zinnen die met puntjes eindigen zijn slecht voor je moraal...!

Printen Printen

Reacties:

  Henk | 26 oktober 2012, 22:14

En is er nog wel genoeg ruimte in jouw paspoort voor al die stempels en visa


  Thijs | 27 oktober 2012, 07:07

Jazeker, vorig jaar was mijn paspoort verlopen dus hij is weer redelijk leeg.


  Eliza | 13 december 2012, 03:23

Heb je ondertussen al je visums?


Reageer: